Occupational Medicine Quarterly Journal

fa اثربخشی تمرینات اصلاحی با فیزیوبال بر وضعیت پاسچرال کارکنان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی شغلی Effectiveness of corrective exercises using a physioball on the postural status of employees with occupational upper crossed syndrome ارگونومی Ergonomics پژوهشي Research مقدمه: سندرم متقاطع فوقانی سبب بروز تغییرات گسترده در یک چهارم فوقانی بدن و شایع‌ترین الگوی اختلال عملکردی پاسچرال است که اختلال عملکردی عضلات کمربند شانه‌ای و ناحیه گردنی سینه‌ای بدن را توصیف می‌کند. لذا هدف از پژوهش حاضر، تأثیر هشت هفته برنامه تمرینی حرکات اصلاحی با فیزیوبال بر زاویه کیفوز و سر به جلو افراد مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی شغلی بود. روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون بر روی 30 نفر از آقایان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی انجام شد. آزمودنی‌ها به صورت تصادفی ساده (به شیوه قرعه‌کشی) در دو گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. سن، قد و وزن آزمودنی‌ها: به ترتیب گروه کنترل، گروه تجربی (14/5±38/48، 39/5±31/44)، قد (48/8±85/161، 84/4±15/159) و وزن (43/8±31/63، 70/10±54/64) می‌باشد. فاکتورهای جسمانی شامل ارزیابی زاویه کایفوز (خط‌کش منعطف) و زاویه سر به جلو (به روش عکس‌برداری) آزمودنی‌ها، در پیش‌آزمون و پس‌آزمون بعد از هشت هفته ثبت گردید. تمرینات به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هفته توسط گروه تمرینی انجام شد. تمامی تجزیه‌وتحلیل‌های فوق با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 انجام شد (05/0≥p) و برای مقایسه تغییرات درون‌گروهی و بین گروهی در دو گروه به ترتیب از آزمون&rlm;های t همبسته و آزمون تحلیل کوواریانس یک‌طرفه استفاده شد. نتایج: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که، میانگین زاویه سر به جلو در گروه کنترل در پیش‌آزمون (56/1±49/59)، پس‌آزمون (35/2±67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیش‌آزمون (38/3±16/62)، پس‌آزمون (89/2±22/52)، (001/0=P). میانگین زاویه کایفوز پشتی در گروه کنترل در پیش‌آزمون (44/1± 49/59)، پس‌آزمون (22/2± 67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیش‌آزمون (65/3± 16/62)، پس‌آزمون (45/2± 22/52)، (001/0=P). نتیجه‌گیری: با در نظر گرفتن نتایج تحقیق حاضر می‌توان بیان کرد که برنامه تمرینات ترکیبی حرکات اصلاحی با فیزیوبال می‌تواند موجب بهبود عارضه سر به جلو (001/0=P) و کایفوز پشتی (001/0=P) در افراد شود. با توجه به این‌که این برنامه تمرینی قابلیت استفاده در منزل را دارد، به افراد توصیه می‌شود از آن در کنار سایر برنامه‌های تمرینی استفاده نمایند. Introduction: Upper Crossed Syndrome (UCS) leads to widespread alterations in the upper quarter of the body and represents the most common pattern of postural dysfunction. It describes muscular imbalance and dysfunction of the shoulder girdle and the cervicothoracic region. Therefore, the present study aimed to investigate the effect of an eight-week corrective exercise program using a physioball on thoracic kyphosis angle and forward head posture in individuals with occupational Upper Crossed Syndrome. Materials and Methods: This quasi-experimental study with a pretest–posttest design was conducted on 30 male participants diagnosed with UCS. Participants were randomly assigned (simple randomization by drawing lots) into an experimental group and a control group. The participants’ mean age, height, and weight were respectively: control group and experimental group—age (38.48 ± 5.14; 44.31 ± 5.39 years), height (161.85 ± 8.48; 159.15 ± 4.84 cm), and weight (63.31 ± 8.43; 64.54 ± 10.70 kg). Physical parameters included assessment of thoracic kyphosis angle (using a flexible ruler) and forward head angle (photogrammetric method). Measurements were recorded at baseline and after eight weeks. The experimental group performed the exercise protocol for eight weeks, three sessions per week. All statistical analyses were conducted using SPSS version 25 (p ≤ 0.05). Paired t-tests and one-way analysis of covariance (ANCOVA) were used to compare within-group and between-group changes, respectively. Results: ANCOVA results showed that the mean forward head angle in the control group was 59.49±1.56 at pre-test and 57.67±2.35 at post-test, while in the physioball corrective-exercise group it was 62.16±3.38 at pre-test and 52.22±2.89 at post-test (P=0.001). The mean thoracic kyphosis angle in the control group was 59.49±1.44 at pre-test and 57.67±2.22 at post-test, whereas in the physioball corrective-exercise group it was 62.16±3.65 at pre-test and 52.22±2.45 at post-test (P=0.001). Conclusion: Based on the findings, a combined corrective exercise program using a physioball significantly improves forward head posture (P=0.001) and thoracic kyphosis (P=0.001). Given that this exercise protocol can be performed at home, individuals are recommended to incorporate it alongside other exercise programs. تمرینات اصلاحی, فیزیوبال, سندرم متقاطع فوقانی Corrective exercises, Physio ball, Upper crossed syndrome 45 58 http://tkj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-11-1359-2&slc_lang=fa&sid=1 Mansour Sahebozamani منصور صاحب الزمانی sahebozamani@uk.ac.ir 0000-0002-1368-8508 No Shahid Bahonar University of Kerman دانشگاه شهید باهنر کرمان Raziyeh Solatani رضیه سلطانی raziyeh_soltani@yahoo.com 0000-0002-8840-8398 No SHahid Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد Reza Khazaei رضا خزایی rezakhazaei7091@yahoo.com 0000-0001-9053-7212 Yes Shahid Bahonar University of Kerman دانشگاه شهید باهنر کرمان Abdullah Alauldeen Ahmed عبدالله علاءالدین احمد amirtaha7091@yahoo.com 0000-0000-0000-0000 No Shahid Bahonar University of Kerman دانشگاه شهید باهنر کرمان Ali Basim Fendi علی باسم فندی sahebozamani@yahoo.com 0000-0000-0000-0000 No Shahid Bahonar University of Kerman دانشگاه شهید باهنر کرمان Abbas Yousif Oudah عباس یوسف عوده rezakhazaei@sport.uk.ac.ir 0000-0000-0000-0000 No Shahid Bahonar University of Kerman دانشگاه شهید باهنر کرمان