fa بررسی استرس شغلی و عوامل مؤثر بر آن در دانشجویان پزشکی عمومى General پژوهشي Research مقدمه: تنش (استرس) شغلی به صورت عدم هماهنگی بین نیازهای شغلی و توانایی‌ها، قابلیت‌ها و خواسته‌های فرد تعریف می‌شود. تنش شغلی دارای عوارض و پیامدهای مختلف جسمی، روانی و رفتاری است. به نظر می‌رسد دانشجویان پزشکی به دلیل طولانی بودن دوره‌ تحصیل از یک سو و نیز الزام آموزشی به حضور در محیط بالینی و بیمارستانی در معرض درجات شدید‌تری از استرس شغلی قرار دارند. این مطالعه با هدف تعیین میزان تنش شغلی و عوامل موثر در آن در دانشجویان پزشکی در دو مقطع علوم پایه و بالینی انجام شده است. روش بررسی: این تحقیق به صورت مطالعه مقطعی بر روی 516 دانشجوی پزشکی دانشکده پزشکی ایران که حداقل سه ماه از آغاز تحصیلات آنها گذشته بود، در پاییز و زمستان سال 1389 انجام شده است. برای سنجش تنش از پرسشنامه‌ی Osipow با آلفای کرونباخ 83/0 استفاده شده است و برای بررسی ارتباط متغیر با میزان تنش از آزمون t-test استفاده شد. یافته‌ها: از 650 نفر دانشجوی پزشکی که دارای معیارهای ورود بودند، 516 نفر به پرسشنامه پاسخ دادند (میزان پاسخ‌دهی حدود80% بود). نمره تنش کلی در مقطع علوم پایه 132 و در مقطع بالینی 157 بود. میزان تنش در افراد با سن بالاتر، بیشتر از افراد با سن کمتر بود. نمره تنش در افرادی که سیگار مصرف می‌کردند و نیز در افرادی که داروهای آرامبخش مصرف می‌کردند بالاتر از سایر افراد بود و تمامی نتایج ذکر شده از نظر آماری معنی‌دار بود(٠5/٠>value-P). نتیجه‌گیری: با توجه به افزایش نمره تنش کلی در دانشجویان مقطع بالاتر، به نظر می‌رسد با برگزاری کارگاه‌های مدیریت تنش در دانشکده‌های پزشکی و آشنایی دانشجویان با عوامل استرس‌زا و چگونگی مدیریت آن بتوان گامی در جهت تعدیل تنش‌های شغلی در این گروه از دانشجویان برداشت. Introduction: occupational stress identified as imbalance between occupational needs with individual’s abilities & demands. Occupational stress has somatic, psychological and behavioral effects. It seems that medical students have more severe degrees of occupational stress because of long period of education and mandatory presence in clinical and hospital environment. The goal of this study was evaluate of occupational stress and influencing factor in medical students of Iran University of medical science in two major categories of basic science and clinical medicine. Methods: A cross-sectional survey was conducted on 516 medical students with history of at least 3 months of medical education in 2010. Evaluation of occupational stress was conducted using osipow questionnaire (ά=0.83). Results: From 650 students that entered the study, 516 student answered to questionnaire (response rate=80%). The average of stress score is 132 in basic science and 157 in clinical group. We have increasing total stress scores in students with higher education levels. Stress in older students was higher than younger students. Also, Stress was higher in smokers’ students and who have history use of sedative drugs. The stress was increased significantly based on educational years. Conclusion: According to higher levels of total stress score in students with higher levels of education, establishment of stress management courses in faculty of medicine and familiarization of medical students with occupational stress and coping methods may be useful for modification of occupational stress in these students کلید واژه‌ها: تنش شغلی، دانشجویان پزشکی، عامل تنش‌زا Keywords: Occupational Stress, Medical Students, Stressor 24 33 http://tkj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-95-5&slc_lang=fa&sid=1 M Kamali Ardakani مونا کمالی اردکانی No M Malek مریم ملک No M Attarchi میرسعید عطارچی No S Mohammadi صابر محمدی sabermohammadi@gmail.com Yes