دوره 15، شماره 2 - ( فصلنامه علمی تخصصی طب کار یزد 1402 )
جلد 15 شماره 2 صفحات 57-47 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز ، milasizahra@gmail.com
چکیده: (1681 مشاهده)
مقدمه: شایعترین بیماری شغلی اختلالات اسکلتی-عضلانی می باشند که با وضعیت بدنی نامناسب در حین انجام وظیفه شغلی به وجود میآیند. مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی و ارزیابی وضعیت بدنی کارکنان بیمارستان با استفاده از روشREBA و ROSA انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی– تحلیلی بر روی 125 نفر از کارکنان درمانی، پشتیبانی، اداری و خدمات بیمارستان آموزشی دزفول که به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبی انتخاب شدند، انجام شد. ارزیابی اختلالات اسکلتی عضلانی با استفاده از پرسشنامه نوردیک و جهت ارزیابی وضعیت بدنی از روش REBA و ROSA استفاده شد. نرمال بودن دادهها با استفاده از آزمون کولموگروف – اسمیرنوف بررسی شد. تحلیلهای آماری با نرمافزار SPSS نسخه 23 صورت گرفت.
نتایج: میانگین سن و سابقه کار به ترتیب برابر، 49/36 ± 26/8 و 7.33± 8/11 سال بود. بیشترین شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی مربوط به گردن (7/47 درصد) و مچ دست (4/40 درصد) و کمترین آن آرنج(8/7درصد) بود. بر اساس امتیاز REBA، 3/18 درصد از پوسچرکارکنان نیاز به اصلاحات آنی، 8/37 درصد نیاز به اصلاحات هرچه سریعتر داشتند. طبق امتیاز ROSA، در 8/75 درصد از وظایف باید محیط کار مجدد مورد ارزیابی قرار میگرفت. بین اختلالات مچ، شانه، گردن، با جنسیت، قد، سن، سابقهی کاری و وضعیت تأهل، ارتباط معنیداری (05/0 P-value<) وجود داشت.
نتیجه گیری: شیوع اختلال در افراد مورد مطالعه در نواحی گردن، مچ دست و زانو بیشتر است. طبق ارزیابی به روش REBA بیش از نیمی از کارکنان درمانی، پشتیبانی و خدماتی دارای سطح ریسک بالا و خیلی بالا می باشند و کمتر از 10 درصد آنها دارای سطح ریسک پایین هستند. با توجه به شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی و بالا بودن سطح ریسک در کارکنان اصلاح ایستگاه کاری و آموزش کارکنان توصیه می شود.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی– تحلیلی بر روی 125 نفر از کارکنان درمانی، پشتیبانی، اداری و خدمات بیمارستان آموزشی دزفول که به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبی انتخاب شدند، انجام شد. ارزیابی اختلالات اسکلتی عضلانی با استفاده از پرسشنامه نوردیک و جهت ارزیابی وضعیت بدنی از روش REBA و ROSA استفاده شد. نرمال بودن دادهها با استفاده از آزمون کولموگروف – اسمیرنوف بررسی شد. تحلیلهای آماری با نرمافزار SPSS نسخه 23 صورت گرفت.
نتایج: میانگین سن و سابقه کار به ترتیب برابر، 49/36 ± 26/8 و 7.33± 8/11 سال بود. بیشترین شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی مربوط به گردن (7/47 درصد) و مچ دست (4/40 درصد) و کمترین آن آرنج(8/7درصد) بود. بر اساس امتیاز REBA، 3/18 درصد از پوسچرکارکنان نیاز به اصلاحات آنی، 8/37 درصد نیاز به اصلاحات هرچه سریعتر داشتند. طبق امتیاز ROSA، در 8/75 درصد از وظایف باید محیط کار مجدد مورد ارزیابی قرار میگرفت. بین اختلالات مچ، شانه، گردن، با جنسیت، قد، سن، سابقهی کاری و وضعیت تأهل، ارتباط معنیداری (05/0 P-value<) وجود داشت.
نتیجه گیری: شیوع اختلال در افراد مورد مطالعه در نواحی گردن، مچ دست و زانو بیشتر است. طبق ارزیابی به روش REBA بیش از نیمی از کارکنان درمانی، پشتیبانی و خدماتی دارای سطح ریسک بالا و خیلی بالا می باشند و کمتر از 10 درصد آنها دارای سطح ریسک پایین هستند. با توجه به شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی و بالا بودن سطح ریسک در کارکنان اصلاح ایستگاه کاری و آموزش کارکنان توصیه می شود.
واژههای کلیدی: بیماری های اسکلتی-عضلانی، روش ارزیابی سریع کل بدن، ارزیابی سریع فشار اداری، ارگونومی، پوسچر
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |