دوره 18، شماره 1 - ( فصلنامه علمی تخصصی طب کار یزد 1405 )
جلد 18 شماره 1 صفحات 58-45 |
برگشت به فهرست نسخه ها
منصور صاحب الزمانی 
، رضیه سلطانی ، رضا خزایی* ، عبدالله علاءالدین احمد ، علی باسم فندی ، عباس یوسف عوده
، رضیه سلطانی ، رضا خزایی* ، عبدالله علاءالدین احمد ، علی باسم فندی ، عباس یوسف عوده
دانشگاه شهید باهنر کرمان ، rezakhazaei7091@yahoo.com
چکیده: (1223 مشاهده)
مقدمه: سندرم متقاطع فوقانی سبب بروز تغییرات گسترده در یک چهارم فوقانی بدن و شایع‌ترین الگوی اختلال عملکردی پاسچرال است که اختلال عملکردی عضلات کمربند شانه‌ای و ناحیه گردنی سینه‌ای بدن را توصیف می‌کند. لذا هدف از پژوهش حاضر، تأثیر هشت هفته برنامه تمرینی حرکات اصلاحی با فیزیوبال بر زاویه کیفوز و سر به جلو افراد مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی شغلی بود.
روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون بر روی 30 نفر از آقایان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی انجام شد. آزمودنی‌ها به صورت تصادفی ساده (به شیوه قرعه‌کشی) در دو گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. سن، قد و وزن آزمودنی‌ها: به ترتیب گروه کنترل، گروه تجربی (14/5±38/48، 39/5±31/44)، قد (48/8±85/161، 84/4±15/159) و وزن (43/8±31/63، 70/10±54/64) می‌باشد. فاکتورهای جسمانی شامل ارزیابی زاویه کایفوز (خط‌کش منعطف) و زاویه سر به جلو (به روش عکس‌برداری) آزمودنی‌ها، در پیش‌آزمون و پس‌آزمون بعد از هشت هفته ثبت گردید. تمرینات به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هفته توسط گروه تمرینی انجام شد. تمامی تجزیه‌وتحلیل‌های فوق با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 انجام شد (05/0≥p) و برای مقایسه تغییرات درون‌گروهی و بین گروهی در دو گروه به ترتیب از آزمونهای t همبسته و آزمون تحلیل کوواریانس یک‌طرفه استفاده شد.
نتایج: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که، میانگین زاویه سر به جلو در گروه کنترل در پیش‌آزمون (56/1±49/59)، پس‌آزمون (35/2±67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیش‌آزمون (38/3±16/62)، پس‌آزمون (89/2±22/52)، (001/0=P). میانگین زاویه کایفوز پشتی در گروه کنترل در پیش‌آزمون (44/1± 49/59)، پس‌آزمون (22/2± 67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیش‌آزمون (65/3± 16/62)، پس‌آزمون (45/2± 22/52)، (001/0=P).
نتیجه‌گیری: با در نظر گرفتن نتایج تحقیق حاضر می‌توان بیان کرد که برنامه تمرینات ترکیبی حرکات اصلاحی با فیزیوبال می‌تواند موجب بهبود عارضه سر به جلو (001/0=P) و کایفوز پشتی (001/0=P) در افراد شود. با توجه به این‌که این برنامه تمرینی قابلیت استفاده در منزل را دارد، به افراد توصیه می‌شود از آن در کنار سایر برنامه‌های تمرینی استفاده نمایند.
روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون بر روی 30 نفر از آقایان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی انجام شد. آزمودنی‌ها به صورت تصادفی ساده (به شیوه قرعه‌کشی) در دو گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. سن، قد و وزن آزمودنی‌ها: به ترتیب گروه کنترل، گروه تجربی (14/5±38/48، 39/5±31/44)، قد (48/8±85/161، 84/4±15/159) و وزن (43/8±31/63، 70/10±54/64) می‌باشد. فاکتورهای جسمانی شامل ارزیابی زاویه کایفوز (خط‌کش منعطف) و زاویه سر به جلو (به روش عکس‌برداری) آزمودنی‌ها، در پیش‌آزمون و پس‌آزمون بعد از هشت هفته ثبت گردید. تمرینات به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هفته توسط گروه تمرینی انجام شد. تمامی تجزیه‌وتحلیل‌های فوق با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 انجام شد (05/0≥p) و برای مقایسه تغییرات درون‌گروهی و بین گروهی در دو گروه به ترتیب از آزمونهای t همبسته و آزمون تحلیل کوواریانس یک‌طرفه استفاده شد.
نتایج: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که، میانگین زاویه سر به جلو در گروه کنترل در پیش‌آزمون (56/1±49/59)، پس‌آزمون (35/2±67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیش‌آزمون (38/3±16/62)، پس‌آزمون (89/2±22/52)، (001/0=P). میانگین زاویه کایفوز پشتی در گروه کنترل در پیش‌آزمون (44/1± 49/59)، پس‌آزمون (22/2± 67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیش‌آزمون (65/3± 16/62)، پس‌آزمون (45/2± 22/52)، (001/0=P).
نتیجه‌گیری: با در نظر گرفتن نتایج تحقیق حاضر می‌توان بیان کرد که برنامه تمرینات ترکیبی حرکات اصلاحی با فیزیوبال می‌تواند موجب بهبود عارضه سر به جلو (001/0=P) و کایفوز پشتی (001/0=P) در افراد شود. با توجه به این‌که این برنامه تمرینی قابلیت استفاده در منزل را دارد، به افراد توصیه می‌شود از آن در کنار سایر برنامه‌های تمرینی استفاده نمایند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |