Occupational Medicine Quarterly Journal

fa بررسی شاخص توانایی انجام کار (WAI) و ارتباط آن با حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) در بین کارکنان یک صنعت سیمان Investigation of work ability index (WAI) and its relationship with maximal aerobic capacity (VO2max) among cement industry employer ارگونومی Ergonomics پژوهشي Research <a name="_Hlk45468249">مقدمه:</a> با توجه به اهمیت انطباق توانمندیهای فیزیکی و روانی کارگران بر نیازهای شغلی آنان؛ سنجش میزان توانایی کار، حفظ و ارتقاء آن به یک امر بسیار مهم تبدیل‌شده است. این مطالعه با هدف بررسی شاخص توانایی کار (WAI) و بررسی ارتباط با آن حداکثر اکسیژن مصرفی (Vo2max) در یکی از شرکت‌های تولید سیمان انجام شد. روش بررسی: مطالعه مقطعی در بین 130 نفر از کارکنان شاغل در یک شرکت سیمان در سال 1397 در ایران انجام شد. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد شاخص توانایی کار، آزمون تست پله کوئین برای حداکثر اکسیژن مصرفی و یک پرسشنامه طراحی شده توسط محققان (عوامل اجتماعی-جمعیت شناختی و مرتبط با کار) استفاده شد. به‌منظور تجزیه و تحلیل دادهها از نرم‌افزار SPSS ویرایش 21 استفاده شد. نتایج: میانگین شاخص توانایی کار در مطالعه حاضر برابر با 64/4±52/39 محاسبه گردید. در بین متغیرهای جمعیت شناختی و مرتبط با کار مورد مطالعه، فعالیت ورزشی (04/0 > P) و کیفیت خواب (001/0 >P ) و سابقه کاری (046/0 >P ) ارتباط معنی‌داری با WAI داشتند. ارتباط معنی‌‌دار مثبتی بین میانگین نمره WAI و Vo2max وجود داشت (05/0P <، 21/0 = r). مدل‌سازی رگرسیونی حاکی از آن بود که Vo2max تنها پیش‌بینی‌کننده معنی‌دار WAI بود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، برای کنترل و ارتقای سطح توانایی کار، برنامه‌های مداخله‌ای شغلی باید بر ارتقای کیفیت خواب و افزایش فعالیت ورزشی کارکنان متمرکز شود. همچنین با توجه به ارتباط مثبت Vo2max بر WAI پیشنهاد می‌شود با توجه به بارکاری شغل، کارکنانی انتخاب شوند که از نظر ظرفیت هوازی متناسب با آن باشند.<gdiv></gdiv><gdiv></gdiv><gdiv></gdiv> Introduction: Given the importance of adapting workers' physical and mental capabilities to their job needs, measuring their ability to work, maintaining, and upgrading, it has become an essential task. This study aimed to investigate WAI and its relationship with VO2max at one of the cement companies. Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted among 130 employees of a cement company in Iran in 2018. For data collection, the WAI, Queens's test for maximum oxygen consumption, and a questionnaire designed by researchers (socio-demographic and work-related factors) were used. SPSS 21 was used to analyze the data.  Results: The results showed that the mean ± standard deviation of WAI in staff was 39.35 ± 4.64. Among the demographic and related variables, sports activity (P > 0.04) and sleep quality (P < 0.001), and work experience (P> 0.046) were significantly correlated with WAI. There was a significant positive correlation between the mean score of WAI and Vo2max (r = 0.21, p < 0.05). Regression modeling showed that Vo2max was the only significant predictor of WAI. Conclusion: According to the results of the study, to control and enhance the ability of the staff of the study, occupational intervention programs should focus on improving sleep quality and increased exercise. Also, considering the positive relationship of Vo2max to the WAI of the surveyed staff, it is recommended to select suitable employees in terms of aerobic capacity according to the workload of the job.<gdiv></gdiv><gdiv></gdiv><gdiv></gdiv> شاخص توانایی انجام کار, حداکثر اکسیژن مصرفی, صنعت سیمان Work ability index, Maximal aerobic capacity, Cement industry 36 46 http://tkj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1037-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Kavousian مریم کاوسیان maryamkavyan@yahoo.com 0000-0001-9500-0895 No Department of Occupational Health, School of Public Health and safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکدۀ بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Ali Salehi Sahlabadi علی صالحی سهل آبادی asalehi529@sbmu.ac.ir 0000-0002-9675-7344 Yes Department of Occupational Health, School of Public Health and safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکدۀ بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Mohammad Javad Jafari محمد جواد جعفری jafari1951@yahoo.com 0000-0001-7283-4299 No Department of Occupational Health, School of Public Health and safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکدۀ بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Soheila Khodakarim سهیلا خداکریم lkhodakarm@gmail.com 0000-0002-5473-999x No Department of Biostatistics, School of Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران، تهران، ایران. Hadiseh Rabiei حدیثه ربیعی hadisehrabei@gmail.com 0000-0001-7210-4501 No Department of Occupational Health, School of Public Health and safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکدۀ بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران