Occupational Medicine Quarterly Journal

fa پل زدن بین هوش مصنوعی و ارگونومی شناختی: فراخوانی برای هم افزایی Bridging artificial intelligence and cognitive ergonomics: a call for synergy ارگونومی Ergonomics سرمقاله Editorial <div class="WordSection1">پتانسیل قابل توجهی بین حوزه هوش مصنوعی (AI: Artificial Intelligence) و ارگونومی شناختی وجود دارد. هدف از این جستار حمایت از افزایش توجه به هم‌افزایی بین هوش مصنوعی و ارگونومی شناختی و همچنین نیاز فوری به کاوش آن در تحقیق و عمل است. هوش مصنوعی به بخشی جدایی‌ناپذیر از محیط کار مدرن تبدیل شده است، صنایع را متحول می‌کند، بهره‌وری را افزایش می‌دهد و فرآیندها را ساده می‌کند(1). با این حال، همانطور که فناوری‌های هوش مصنوعی به تکامل خود ادامه می‌دهند، در نظر گرفتن جنبه انسانی در این تحول دیجیتال ضروری است(2). ارگونومی، علم طراحی فضاهای کاری و ابزار متناسب با افرادی است که از آن‌ها استفاده می‌کنند و عنصری حیاتی است در حصول اطمینان از اینکه ادغام هوش مصنوعی در محل کار، رفاه، کارایی و موفقیت کلی کارکنان را افزایش می‌دهد(3). <div aria-label="شکستن صفحه" class="cke_pagebreak" contenteditable="false" data-cke-display-name="pagebreak" data-cke-pagebreak="1" style="page-break-after:always" title="شکستن صفحه"></div></div>   <div class="WordSection2" dir="RTL">هوش مصنوعی با پیشرفت های سریع خود، حوزه ها و صنایع مختلف را از مراقبت های بهداشتی تا وسایل نقلیه خودران و خدمات مالی متحول می‌کند. در حالی که مزایای بالقوه مشهود است، مفاهیم اخلاقی، شناختی و ارگونومیکی به همان اندازه مهم هستند. ارگونومی شناختی زیر شاخه‌ای از ارگونومی است که به طراحی و ارزیابی سیستم ها و فناوری‌هایی می‌پردازد که از فرآیندهای شناختی انسان مانند ادراک، توجه، حافظه و تصمیم‌گیری پشتیبانی می‌کنند(4). حوزه ارگونومی شناختی، که در درجه اول بر بهینه‌سازی تعامل انسان و سیستم تمرکز دارد، کلید تضمین این است که سیستم های هوش مصنوعی به گونه ای طراحی و اجرا شوند که با ظرفیت‌ها، توانایی‌ها و محدودیت‌های شناختی انسان همسو باشد(5). پیاده‌سازی‌های فعلی هوش مصنوعی معمولاً یک تمرکز فناوری محور را اتخاذ می‌کنند و از کارکنان انتظار می‌رود که با فناوری سازگار شوند(6). در این تمرکز فناوری محور، عملکرد و دقت هوش مصنوعی بهینه شده است، اما این جنبه‌ها به صورت مجزا در نظر گرفته می‌شوند. این دیدگاه ملاحظات انتقادی مختلفی را مطرح می‌کند که اغلب در طراحی و اجرای فناوری‌های پیشرفته نادیده گرفته می‌شوند و گاهی با پیامدهای فاجعه‌باری همراه هستند(6). از نقطه نظر ارگونومی، طراحی هوش مصنوعی باید از تمرکز فناوری محور به دیدگاه سیستمی و انسانی منتقل شود. با اعمال تمرکز بر کارکنان، هوش مصنوعی باید به طور معنادار و ایمن در فرآیندهای کاری با هدف بهینه سازی عملکرد کلی سیستم و رفاه افراد طراحی و ادغام شود(7). در زیر چند دلیل قانع کننده برای ادغام هوش مصنوعی و ارگونومی شناختی آورده شده است: هوش مصنوعی انسان محور: استقرار سیستم های هوش مصنوعی در تنظیمات مختلف نیازمند رویکرد کاربر محور است. ارگونومی شناختی می‌تواند بینش‌های ارزشمندی را در مورد طراحی رابط‌های هوش مصنوعی ارائه دهد و اطمینان حاصل کند که آنها از نظر بصری کاربرپسند هستند(8). ملاحظات اخلاقی: ابعاد اخلاقی هوش مصنوعی، از جمله انصاف، شفافیت و مسئولیت‌پذیری، زمانی که اصول ارگونومی شناختی در فرآیند طراحی تعبیه شده باشد، می‌تواند بهتر مورد توجه قرار گیرد. این می‌تواند به سیستم های هوش مصنوعی اخلاقی‌تر که به ارزش های انسانی احترام می‌گذارند کمک کند(9). عملکرد پیشرفته: بهینه‌سازی همکاری انسان و هوش مصنوعی می‌تواند به بهبود عملکرد کلی سیستم منجر شود. این امر به ویژه در حوزه‌هایی مانند مراقبت‌های بهداشتی، که در آن هوش مصنوعی به متخصصان پزشکی در تصمیم‌گیری‌های تشخیص و درمان کمک می کند، حیاتی است(10). کاهش اضافه بار شناختی: ارگونومی شناختی می‌تواند با ساده کردن ارائه اطلاعات و فرآیندهای تعامل، به کاهش اضافه بار شناختی، یک مسئله رایج در تعاملات انسان و هوش مصنوعی کمک کند(11). رضایت کاربر: سیستم‌های هوش مصنوعی که با در نظر گرفتن شناخت انسان طراحی شده‌اند، بیشتر مورد استقبال کاربران قرار می‌گیرند که منجر به رضایت کاربر و میزان پذیرش بالاتر می‌شود(11). ایمنی و اعتماد: همکاری انسان و هوش مصنوعی را می‌توان با القای اعتماد به سیستم‌های هوش مصنوعی به طور قابل توجهی افزایش داد. اطمینان از همسویی هوش مصنوعی با قابلیت‌های شناختی انسان برای ایجاد اعتماد در میان کاربران بسیار مهم است(12).  </div> <div aria-label="شکستن صفحه" class="cke_pagebreak" contenteditable="false" data-cke-display-name="pagebreak" data-cke-pagebreak="1" style="page-break-after:always" title="شکستن صفحه"></div> There is considerable potential between the field of artificial intelligence (AI) and cognitive ergonomics. The purpose of this thesis is to support increasing attention to the synergy between artificial intelligence and cognitive ergonomics, as well as the urgent need to explore it in research and practice. Artificial intelligence (AI) has become an integral part of the modern workplace, transforming industries, increasing productivity, and streamlining processes. However, as AI technologies continue to evolve, it is essential to consider the human side of this digital transformation. Ergonomics, the science of designing workspaces and tools that fit the people who use them, is a critical element in ensuring that the integration of artificial intelligence into the workplace increases employee well-being, efficiency, and overall success. With its rapid advancements, artificial intelligence is revolutionizing various fields and industries, from healthcare to self-driving vehicles and financial services. While the potential benefits are obvious, the ethical, cognitive, and ergonomic implications are just as important. Cognitive ergonomics is a sub-branch of ergonomics that deals with the design and evaluation of systems and technologies that support human cognitive processes such as perception, attention, memory, and decision-making. The field of cognitive ergonomics, which primarily focuses on Optimizing human-system interaction is the key to ensuring that artificial intelligence systems are designed and implemented in a way that aligns with human capacities, abilities, and cognitive limitations . Current AI implementations typically adopt a technology-driven focus, and employees are expected to adapt to the technology. In this technology-driven focus, the performance, performance, and accuracy of AI are optimized, but these aspects are considered separately. This point of view raises various critical considerations that are often neglected in the design and implementation of advanced technologies and sometimes have disastrous consequences. From the point of view of ergonomics, the design of artificial intelligence should be transferred from a technology-oriented focus to a systemic and human perspective. By applying a focus on personnel, artificial intelligence should be meaningfully and safely designed and integrated into work processes with the aim of optimizing overall system performance and people's well-being. هوش مصنوعی, ارگونومی شناختی, عملکرد انسانی Artificial intelligence, cognitive ergonomics, human performance 1 3 http://tkj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-910-6&slc_lang=fa&sid=1 Masoud Rostami مسعود رستمی mrostami@yazd.ac.ir 0000-0001-5200-8678 No دانشگاه یزد Raziyeh Soltani رضیه سلطانی raziyeh_soltani@yahoo.com 0000-0001-7115-7150 No علوم پزشکی شهید صدوقی یزد Vidasadat Anoosheh ویدا سادات انوشه anooshehvida@gmail.com 0000-0001-8568-7355 Yes علوم پزشکی شیراز