fa اثرات ریوی مواجهه مزمن با گرد و غبار سیمان در کارگران صنعت سیمان طب کار occupational medicine پژوهشي Research مقدمه: اگر چه یکی از مخاطرات مهم در صنعت سیمان اثرات مواجهه با گردوغبار سیمان بر سیستم تنفسی است شواهد متناقضی در زمینه ارتباط بین مواجهه با گردوغبار سیمان و بروز علایم تنفسی با اختلالات عملکرد ریوی وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی دقیق‌تر تأثیرات مواجهه با گردوغبار سیمان بر اندکس‌های ریوی و شکایات تنفسی کارگران شاغل در کارخانجات سیمان می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر 182 نفر از کارگران صنعت سیمان در دو گروه در معرض مواجهه با گردوغبار سیمان (گروه مورد) و بدون مواجهه با گردوغبار سیمان (گروه شاهد) بررسی شدند. برای ارزیابی میزان مواجهه از نمونه‌های محیطی ذرات کلی گردوغبار استفاده شد. پس از معاینه بالینی و تکمیل پرسشنامه استاندارد تنفسی، شاخص‌های اسپیرومتری تمام کارگران مطابق با گایدلاین ATS/ERS اندازه گیری شد. یافته‌ها: میانگین ذرات کلی گردوغبار اندازه‌گیری شده برای گروه با مواجهه 36/17 میلی‌گرم بر متر مکعب و برای گروه بدون مواجهه 86/0 میلی‌گرم بر متر مکعب بود. طبق نتایج به دست آمده شیوع علایم تنفسی شامل خس‌خس سینه، تنگی نفس و سرفه در گروه مواجهه در مقایسه با گروه کنترل افزایش قابل‌توجهی داشت. افت قابل توجه میانگین درصد شاخص‌های اسپیرومتری شامل PEF، FEV1، FEF 25-75، FEV1/FVC و FVC در کارگران با مواجهه با گردوغبار سیمان مشاهده شد (05/0P<). در کارگران با مواجهه بالا شیوع بالاتر بیماری‌های انسدادی راه هوایی مشاهده شد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد کارگران بخش تولید سیمان که در معرض مواجهه با گردوغبار سیمان هستند در خطر پیشرفت علایم ریوی و افت شاخص‌های اسپیرومتری می‌باشند. Background: Although one of the most important occupational hazards in cement industry is the effect of cement dust exposure on respiratory system, there is controversy about the relationship between exposure to cement dust and respiratory symptoms and pulmonary function impairment. Our aim was to assess the effects of cement dust exposure on respiratory symptoms and lung capacities of cement workers more thoroughly. Methods: In this retrospective cohort study, a total of 182 cement workers in two groups exposed to cement dust (case group) and non-exposed to cement dust (control group) were assessed. For exposure assessment, environmental samples of total dust were collected. For all workers after physical exam and filling ATS standard questionnaire, spirometry was done in accordance with ATS/ERS guidelines. Results: The measured total dust levels contained a mean concentration of 17.36 mg/m3 for exposed group and 0.86 mg/m3 for non-exposed group. According to the results of this study, the prevalence of respiratory symptoms included wheezing, dyspnea and cough in the exposed group was significantly more than control group. A statistically significant reduction in average percent of PEF, FEV1, FEF25-75 and FEV1/FVC was seen in the workers exposed to cement dust (P value<0.05). The highly exposed workers had a significantly higher prevalence for obstructive respiratory disease. Conclusion: Our survey suggests that cement production workers with exposure to cement dust are at risk of developing respiratory symptoms and reduced spirometric indices. گردوغبار سیمان، علایم تنفسی، اسپیرومتری cement dust, respiratory symptoms, spirometry 17 24 http://tkj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-20&slc_lang=fa&sid=1 O Aminian امید امینیان No M Aslani مریم اصلانی drmaryama58@yahoo.com Yes دستیار گروه طب‌کار، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران Kh Sadeghniiat Haghighi خسرو صادق‌نیت‌حقیقی No