fa بررسی خشونت کلامی در محل کار علیه پرسنل فوریت های پزشکی در سال 1392 ایمنی و حوادث ناشی از کار Safety and occupational accidents پژوهشي Research مقدمه: یکی از نامنی های شغلی موجود خشونت کلامی محل کار می باشد که در بین پرسنل درمانی و بخصوص پرسنل فوریت های پزشکی شیوع بیشتری دارد. این پژوهش با هدف بررسی خشونت کلامی محل کار علیه پرسنل فوریت های پزشکی شمال استان خوزستان صورت پذیرفت. مواد و روش: این پژوهش به صورت مقطعی-توصیفی و به روش سرشماری بر روی تعداد144 پرسنل فوریت پزشکی شمال استان خوزستان که رضایت خود را مبنی بر شرکت در مطالعه اعلام داشتتند در سال 1392 انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای بود که شامل چهار قسمت (مشخصات دموگرافیک، تجربه خشونت روانی و خشونت نژادی و واکنش به خشونت و علل آن ) می شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 11 و با استفاده از آزمون های توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج: میانگین سن 4.16±32.9 و سابقه کاری پرسنل در بخش فوریت های پزشکی2.25±5.9 بود. در 12 ماه گذشته 66.7 درصد پرسنل حداقل یکی از خشونت های کلامی را تجربه کرده بودند و به تفکیک 65.3 درصد خشونت روانی و 20.1 درصد نیز خشونت فرهنگی یا نژادی را تجربه کرده بودند. بین خشونت اعمال شده با جنسیت مذکر بیماران رابطه معنادار وجود داشت(p=0.002). شایعترین علت خشونت از نظر پرسنل کمبود آگاهی مردم نسبت به وظایف فوریت های پزشکی بود. همچنین شایعترین واکنش در مقابل خشونت، دعوت کردن مهاجم به آرامش بود. نتیجه گیری: می توان وجود دوره های آموزشی با هدف افزایش آگاهی برای مردم و چگونگی برخورد با خشونت و جلوگیری از وقوع آن، برای پرسنل فوریت پزشکی پیشنهاد کرد. Introduction: verbal violence is on of the Job insecurity in workplace which is frequent among health care workers, especially emergency personnel. This study examined verbal workplace violence against emergency medical personnel that took place north of Khuzestan province. Materials and methods: This research was a cross - sectional study using census method on 144 cases of emergency personnel of north Khuzestan who declared their satisfaction to take part in the study in 2014. The data gathering tool was a questionnaire consisted of four parts (demographic, psychological violence experience, racial violence and response to violence and its causes). Data analysis was performed by SPSS 16 software using descriptive and inferential tests. Results: The mean age of subjects was 32.9±4.16 years and their experience in the emergency department was 5.9±2.25 years. In the past 12 months, 66.7 percent of staff had experienced at least one of the verbal violence and 65.3 percent had experienced psychological violence, 20.1 percent had experienced cultural, or racial violence separately. There was a significant relationship between violence and male patients (p=0.002). From medical personnel’s point of view the most common cause of violence was Low public awareness towards the duties of emergency medical personnel. The most common response to violence was to invite the offender to relax. Conclusion: Courses can be offered to raise public awareness and to teach medical emergency personnel how to deal with violence and prevent its occurrence. خشونت کلامی, خشونت روانی, خشونت نژادی, محل کار, فوریت , شمال خوزستان verbal violence, psychological violence, racial violence, work place, emergency, north of Khuzestan 32 40 http://tkj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-136-3&slc_lang=fa&sid=1 M Maghami مهرداد مقامی mehrdadmaghami1991@yahoo.com No Dezful University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی دزفول H Aghababaeian حمیدرضا آقابابائیان hamidrezaaghababaeian@yahoo.com Yes Dezful University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی دزفول S Bosak سمیه بساک mojdehsaadati1991@gmail.com No Dezful University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی دزفول