fa مواجهه شغلی پرخطر در مبتلایان به ویتیلیگو طب کار occupational medicine پژوهشي Research مقدمه: در مطالعات مختلف پدیدار شدن ویتیلیگو به دنبال تماس با بسیاری مواد شیمیایی نشان داده شده است. این مطالعه مواجهات پرخطر شغلی قبل از شروع بیماری را در بیماران مبتلا به ویتیلیگو بررسی می‌کند. روش بررسی: در این مطالعه‌ مقطعی تمام بیمارانی که با ویتیلیگو طی دوره 6 ماهه به درمانگاه پوست بیمارستان امام خمینی مراجعه کردند مورد پرسش از نظر سن شروع ویتیلیگو، شغل قبلی، شغل کنونی، مواجهات پرخطر شغلی و بیماری سیستمیک انوایمیون همراه، سابقه فامیلی از نظر ابتلا به ویتیلیگو قرار گرفتند و برایشان آزمایشات مربوط به بیماری‌های تیروئید و دیابت داده شد. داده‌ها پس از جمع‌آوری وارد نرم‌افزار spss ویراست 13 شد و از آزمون آماری مجذور کای جهت تجزیه و تحلیل استفاده شد. یافته‌ها: تعداد کل نمونه‌ها 135 نفر بود، که 23 نفر مواجهه شغلی پرخطر داشتند. شایع‌ترین مواجهه‌های شغلی پرخطر مواد ضدعفونی کننده، رنگ روغن، رنگ چاپ و سموم کشاورزی بودند. در گروه با مواجهه شغلی پرخطر، نسبت مردان به زنان به نحو معناداری از گروه بدون مواجهه شغلی پرخطر بالاتر بود. توزیع منطقه درگیری در گروه با مواجهه شغلی پرخطر در مقایسه با گروه بدون مواجهه تفاوت معناداری داشت و اندامها بیشتر درگیر بودند. در گروه بدون مواجهه شغلی سن شروع بیماری به صورت معناداری پایین‌تر از گروه مواجهه پرخطر بود. هیچ کدام از بیمارانی که مواجهه شغلی با عوامل پرخطر داشتند، از محافظ جلدی استفاده نکرده بودند. نتیجه‌گیری: شیوع نسبتاً بالای (17 درصد) مواجهه شغلی پرخطر نشانگر فاکتور خطر بودن احتمالی مواجهه شغلی می‌باشد، آگاهی از مواد شیمیایی پرخطر و پیشگیری از تماس با آن‌ها و استفاده از محافظ جلدی می‌تواند در کاهش ابتلا به ویتیلیگو مؤثر باشد. Introduction: In previous studies the appearance of vitiligo following occupational exposure has been defined. This study evaluates high risk occupational exposures before the onset of disease among patients with vitiligo Methods: All vitiliginous patients refered to dermatologic clinic of Imam Hospital, were asked about age of onset, recent and previous occupations, risky occupational exposures, autoimmune systemic disease and family history. Laboratory evaluation about diabetis melitus and thyroid disease was performed. Results: Of 135 patients included in the study, 70 (51.85%) patients had an occupation and 65 (48.14%) were unemployed. Of 70 occupational cases, 23 (32.9%) had a risky occupational exposure. The most prevalent risky occupational exposures were exposure to detergents, oil colour, print dye and pesticides. Occupational cases were divided into two groups: with risky occupational exposure and without risky exposure. In risky occupational exposure group, the ratio of men to women was significantly higher. There was a significant difference in distribution of the disease between two groups and extremities were significantly more involved in risky exposure group. Age at onset was significantly lower in non-risky exposure group. None of the patients with risky occupational exposure used skin protction. Conclusion: High prevalence of risky occupational exposure may indicate it as a risk factor for vitiligo. Knowledge about these risky chemicals and prevention, may reduce occupational vitiligo. ویتیلیگوی شغلی، پاراترشیاری بوتیل فنل، عوامل شیمیایی occupational vitiligo, paratertiary butyl phenol, chemicals 33 38 http://tkj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-11&slc_lang=fa&sid=1 M Maghsoudipour مریم مقصودی‌پور Yes Department of Ergonomics, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran عضو هیأت علمی گروه ارگونومی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی O Aminiam امید امینیان No Department of Occupational Medicine and Occupational diseases Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran عضو هیأت علمی گروه طب کار و مرکز تحقیقات بیماری‌های شغلی، دانشگاه علوم پزشکی تهران P Mansouri پروین منصوری No epartment of Occupational Medicine and Occupational diseases Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran عضو هیأت علمی گروه پوست دانشگاه علوم پزشکی تهران