دوره 4، شماره 3 - ( فصلنامه علمي تخصصی طب کار (دارای رتبه علمی پژوهشی) 1391 )                   جلد 4 شماره 3 صفحات 41-51 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dehdashti A, Sahranavard N, Rostami R, Barkhordari A, Banayi Z. Survey of bioaerosols type and concentration in the ambient air of hospitals in Damghan, Iran. tkj. 2013; 4 (3) :41-51
URL: http://tkj.ssu.ac.ir/article-1-208-fa.html
دهدشتی علیرضا، صحرانورد ناهید، رستمی روح‌الله، برخورداری عبداله، بنایی ریزی زهره. بررسی نوع و تراکم بیوآئروسول‌ها در هوای محیط بیمارستان‌های دامغان. فصلنامه علمی تخصصی طب کار. 1391; 4 (3) :41-51

URL: http://tkj.ssu.ac.ir/article-1-208-fa.html


، a.barkhordari2007@gmail.com
چکیده:   (5798 مشاهده)
مقدمه: انتشار بیوآئروسولها در هوای بخش‌های مختلف بیمارستانی عامل زیان‌آور مهمی برای سلامتی محسوب شده و در ایجاد عفونت‌های بیمارستانی نقش عمده‌ای را ایفا می‌نمایند. در مطالعه حاضر نوع و تراکم میکروارگانیسم‌های معلق شامل اسپورهای قارچی و باکتری، شاخص استافیلوکوک در هوای بخش‌های مختلف بیمارستانی بررسی شده است. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی‌ـ مقطعی بوده که در سال 1390 و در بیمارستان‌های شهر دامغان که دو بیمارستان بود انجام شده است. نمونه‌های هوا با روش دینامیک و با استفاده از پمپ ویژه نمونه‌برداری از بیوآئروسول‌ها و محیط‌های کشت سابرو دکستروز آگار و Chapman Agar جمع‌آوری شده و سپس نوع و تراکم میکروارگانیسم‌ها با رنگ‌آمیزی و مشاهده زیر میکروسکوپ تشخیص و با شمارش کلنی‌ها بر حسب CFU/m3 گزارش شده است. یافته‌ها: نتایج نشان داد که به طور متوسط بخش جراحی در بیمارستان برادران رضایی و اتاق لیبر در بیمارستان 11محرم دارای بیشترین بار آلودگی قارچی و بخش مراقبت‌های ویژه و رادیولوژی در بیمارستان برادران رضایی و اتاق معاینه در بیمارستان 11محرم دارای کمترین میزان بار آلودگی بود. در بخش اطفال بیمارستان برادران رضایی از نظر آلودگی باکتریایی (باکتری استافیلوکوک)، دارای بیشترین بار آلودگی و بخش سونوگرافی و همچنین آشپزخانه دارای کمترین بار آلودگی بودند. همچنین بیشترین نوع قارچ‌هایی که در محیط‌های بیمارستانی پراکنده‌اند از گونه‌های آسپرژیلوس و پنیسیلیوم می‌باشند. نتیجه‌گیری: تراکم بیوآئروسول‌ها در بخش‌های مختلف بیمارستانها متفاوت ولی نوع میکروارگانیسم‌های پراکنده در محیط بیمارستان مشابه می‌باشند، در نتیجه امکان مواجهه شغلی برای افراد شاغل در بیمارستان وجود دارد.
متن کامل [PDF 179 kb]   (2018 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: طب کار
دریافت: ۱۳۹۱/۱۰/۲ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۰/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۰/۲۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه طب کار می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Occupational Medicine Quarterly Journal

Designed & Developed by : Yektaweb