دوره 18، شماره 1 - ( فصلنامه علمی تخصصی طب کار یزد 1405 )
جلد 18 شماره 1 صفحات 58-45 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.UK.REC.1401.001
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sahebozamani M, Solatani R, Khazaei R, Alauldeen Ahmed A, Basim Fendi A, Yousif Oudah A. Effectiveness of corrective exercises using a physioball on the postural status of employees with occupational upper crossed syndrome. tkj 2026; 18 (1) :45-58
URL: http://tkj.ssu.ac.ir/article-1-1394-fa.html
URL: http://tkj.ssu.ac.ir/article-1-1394-fa.html
صاحب الزمانی منصور، سلطانی رضیه، خزایی رضا، علاءالدین احمد عبدالله، باسم فندی علی، یوسف عوده عباس. اثربخشی تمرینات اصلاحی با فیزیوبال بر وضعیت پاسچرال کارکنان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی شغلی. فصلنامه علمی تخصصی طب کار. 1405; 18 (1) :45-58
منصور صاحب الزمانی 
، رضیه سلطانی ، رضا خزایی* ، عبدالله علاءالدین احمد ، علی باسم فندی ، عباس یوسف عوده
، رضیه سلطانی ، رضا خزایی* ، عبدالله علاءالدین احمد ، علی باسم فندی ، عباس یوسف عوده
دانشگاه شهید باهنر کرمان ، rezakhazaei7091@yahoo.com
چکیده: (19 مشاهده)
مقدمه: سندرم متقاطع فوقانی سبب بروز تغییرات گسترده در یک چهارم فوقانی بدن و شایعترین الگوی اختلال عملکردی پاسچرال است که اختلال عملکردی عضلات کمربند شانهای و ناحیه گردنی سینهای بدن را توصیف میکند. لذا هدف از پژوهش حاضر، تأثیر هشت هفته برنامه تمرینی حرکات اصلاحی با فیزیوبال بر زاویه کیفوز و سر به جلو افراد مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی شغلی بود.
روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون بر روی 30 نفر از آقایان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی انجام شد. آزمودنیها به صورت تصادفی ساده (به شیوه قرعهکشی) در دو گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. سن، قد و وزن آزمودنیها: به ترتیب گروه کنترل، گروه تجربی (14/5±38/48، 39/5±31/44)، قد (48/8±85/161، 84/4±15/159) و وزن (43/8±31/63، 70/10±54/64) میباشد. فاکتورهای جسمانی شامل ارزیابی زاویه کایفوز (خطکش منعطف) و زاویه سر به جلو (به روش عکسبرداری) آزمودنیها، در پیشآزمون و پسآزمون بعد از هشت هفته ثبت گردید. تمرینات به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هفته توسط گروه تمرینی انجام شد. تمامی تجزیهوتحلیلهای فوق با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 انجام شد (05/0≥p) و برای مقایسه تغییرات درونگروهی و بین گروهی در دو گروه به ترتیب از آزمونهای t همبسته و آزمون تحلیل کوواریانس یکطرفه استفاده شد.
نتایج: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که، میانگین زاویه سر به جلو در گروه کنترل در پیشآزمون (56/1±49/59)، پسآزمون (35/2±67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیشآزمون (38/3±16/62)، پسآزمون (89/2±22/52)، (001/0=P). میانگین زاویه کایفوز پشتی در گروه کنترل در پیشآزمون (44/1± 49/59)، پسآزمون (22/2± 67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیشآزمون (65/3± 16/62)، پسآزمون (45/2± 22/52)، (001/0=P).
نتیجهگیری: با در نظر گرفتن نتایج تحقیق حاضر میتوان بیان کرد که برنامه تمرینات ترکیبی حرکات اصلاحی با فیزیوبال میتواند موجب بهبود عارضه سر به جلو (001/0=P) و کایفوز پشتی (001/0=P) در افراد شود. با توجه به اینکه این برنامه تمرینی قابلیت استفاده در منزل را دارد، به افراد توصیه میشود از آن در کنار سایر برنامههای تمرینی استفاده نمایند.
روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون بر روی 30 نفر از آقایان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی انجام شد. آزمودنیها به صورت تصادفی ساده (به شیوه قرعهکشی) در دو گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. سن، قد و وزن آزمودنیها: به ترتیب گروه کنترل، گروه تجربی (14/5±38/48، 39/5±31/44)، قد (48/8±85/161، 84/4±15/159) و وزن (43/8±31/63، 70/10±54/64) میباشد. فاکتورهای جسمانی شامل ارزیابی زاویه کایفوز (خطکش منعطف) و زاویه سر به جلو (به روش عکسبرداری) آزمودنیها، در پیشآزمون و پسآزمون بعد از هشت هفته ثبت گردید. تمرینات به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هفته توسط گروه تمرینی انجام شد. تمامی تجزیهوتحلیلهای فوق با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 انجام شد (05/0≥p) و برای مقایسه تغییرات درونگروهی و بین گروهی در دو گروه به ترتیب از آزمونهای t همبسته و آزمون تحلیل کوواریانس یکطرفه استفاده شد.
نتایج: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که، میانگین زاویه سر به جلو در گروه کنترل در پیشآزمون (56/1±49/59)، پسآزمون (35/2±67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیشآزمون (38/3±16/62)، پسآزمون (89/2±22/52)، (001/0=P). میانگین زاویه کایفوز پشتی در گروه کنترل در پیشآزمون (44/1± 49/59)، پسآزمون (22/2± 67/57) و در گروه حرکات اصلاحی با فیزیوبال در پیشآزمون (65/3± 16/62)، پسآزمون (45/2± 22/52)، (001/0=P).
نتیجهگیری: با در نظر گرفتن نتایج تحقیق حاضر میتوان بیان کرد که برنامه تمرینات ترکیبی حرکات اصلاحی با فیزیوبال میتواند موجب بهبود عارضه سر به جلو (001/0=P) و کایفوز پشتی (001/0=P) در افراد شود. با توجه به اینکه این برنامه تمرینی قابلیت استفاده در منزل را دارد، به افراد توصیه میشود از آن در کنار سایر برنامههای تمرینی استفاده نمایند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
